Τα Κάστρα

Ίταμος, Σουβλερό ,Πύργος, Αθήναιον και Παλιόκαστρο

 

  <<O Ίταμος>> που ταυτίζεται με το αρχαίο «Κερκέτιον Άκρον» και που ορθώνεται ως φυσικό τείχος ανάμεσα στη Δ. Θεσσαλική πεδιάδα και τα βουνά της Πίνδου, υπάρχουν αρκετά ερείπια αρχαίων οικισμών και οχυρών, αναδείχνοντας τη στρατηγική σημασία του χώρου.

«Σουβλερό», σε μια βραχώδη και απότομη στενόμακρη κορυφή του όρους διατηρούνται τα ερείπια μιας ισχυρής επιμήκους οχυρωματικής κατασκευής ελληνιστικής εποχής. Σώζεται σε ύψος 2,60 .μ. και είναι καλοκτισμένη στην Α. πλευρά με πλίνθους ντόπιου ασβεστόλιθου, όπου προεξέχει ορθογώνιος πύργος, ενώ στη Δ. δεν υπάρχουν ερείπια τείχους, καθώς το βουνό είναι τελείως απότομο και φυσικά οχυρό.

 «Πύργος» ΒΔ. της πιο πάνω θέσης σε πιο ψηλή κορυφή βρίσκονται τα ερείπια άλλης οχυρωματικής κατασκευής, ελληνιστικής επίσης εποχής. Οι δύο αναφερόμενες κατασκευές βρίσκονται πράγματι σε περίοπτες στρατηγικές θέσεις και ελέγχουν τις διαβάσεις από την πεδιάδα της Θεσσαλίας προς τα βουνά της Πίνδου. Δ της θέσης «Πύργος» και Β. σε πλατώματα του βουνού Ίταμος, υπάρχουν λείψανα οικοδομημάτων και τάφοι ελληνιστικής και ρωμαϊκής περιόδου.

«Αθήναιον», Σε μία από τις πιο πάνω αναφερόμενες θέσεις πρέπει να τοποθετήσουμε το «Αθήναιον», (σ' αυτό συμφωνούν και αρκετοί περιηγητές) το οποίο αναφέρεται ως Αθαμανικό στα όρια με ιη Μακεδονία (εδώ Μακεδονία νοείται η περιοχή των αρχαίων Γόμφων, η οποία πολλές φορές ανήκε στους Μακεδόνες) και καταλήφθηκε από το βασιλιά Φίλιππο Ε' της Μακεδονίας το 189 π.Χ.

«Παλιόκαστρο» υπάρχουν τα λείψανα τείχους και ορισμένων κτισμάτων ελληνιστικής και ρωμαϊκής περιόδου. Σε αρκετά σημεία (κυρίως στην Α. και Δ πλευρά» το τείχος διατηρείται οε ικανό ύψος, είναι δε κατασκευασμένο από μεγάλες πλίνθους από φαιό ντόπιο ασβεστόλιθο. Μέσα στον αρχαιολογικό χώρο υπάρχουν λείψανα κτισμάτων και πολλά τμήματα κεραμίδων στέγης και αγγείων.